Ga naar de inhoud

Afscheidsspeech Sylvia

Tijdens de laatste raadsvergadering van dit jaar heeft Rob Wilcke de raadszetel van Sylvia Corsten overgenomen. Sylvia verhuist naar Breda en moet daarom haar raadslidmaatschap opzeggen. We zijn heel blij dat Rob de komende maanden tot de verkiezingen deze plaats inneemt. Albert Jan Pomper is nu fractievoorzitter. We bedanken Sylvia van harte voor haar inspanningen in de afgelopen bijna 4 jaar. Net zoals Albert Jan dat heeft gedaan in zijn toespraak die we hier delen:

Beste Sylvia, Beste Bruno, partner van Sylvia en kinderen die hier vandaag allemaal zijn.

Dat hadden wij toch niet gedacht. Toen we afgelopen april bij jou thuis aan de keukentafel zaten voor onze kennismaking. Dat ik nu hier zou staan om jouw afscheid uit de Raad luister bij te zetten. Namens onze fractie en de partij, wil ik je hartelijk te bedanken voor je tomeloze inzet van de afgelopen vier jaar. Voordat jij in de raad kwam, leidde je al een meer dan gevuld leven. Als vrijwilliger en via je hobby’s stond je midden in ons dorp. Of het nu was voor de Stichting Belangenbehartiging Mantelzorgers of als bestuurslid van de Stichting Statiegeld op Jeugd — waar je streed voor duo-wonen en woningsplitsing — jouw hart klopte altijd al voor de publieke zaak. Eigenlijk was je al een volksvertegenwoordiger avant la lettre voordat je de Raad in kwam. Met zo’n achtergrond was het niet verrassend dat je in 2022 op de kandidatenlijst voor GroenLinks-PvdA kwam te staan. Wat voor jou wél een enorme verrassing was, was de uitslag: je bent nl als enige raadslid op basis van voorkeursstemmen rechtstreeks de raad in gekozen. En dat vind ik heel bijzonder. Die zetel heb je vanaf dag één als een grote verantwoordelijkheid gevoeld. Je bent in je raadsperiode altijd dicht bij jezelf en bij de idealen van onze partij gebleven. Je hebt je politiek kleur gegeven met je grote hart voor het sociale en culturele domein. Je kwam consequent op voor de mantelzorgers. Je streed voor de huisartsenzorg in de wijk. En je maakte je hard voor de culturele infrastructuur — met in het bijzonder het muziekonderwijs. Maar bovenal, en je vertelde me laatst dat dit ook nauw verbonden is met die vele voorkeursstemmen, zette jij je in voor de positie en de veiligheid van vrouwen in ons dorp. Toen ik in april zelf links naast je in de raad mocht plaatsnemen, voelde ik vanaf het eerste moment onze persoonlijke connectie. We konden meteen heel eerlijk en transparant naar elkaar zijn. Je hebt me enorm geholpen in het op stoom komen in deze Raad. Daarvoor wil ik je hartelijk bedanken. Maar we bleken meer connectie te hebben. Want zo heb ik jaren in Maastricht gewoond.

En du bis ene echte Winkbuul. Da hou stu och nit gedach wa, da ich plat Heerles zou kallen tegen dich. Ik schakel weer even over naar het Nederlands, zodat onze mede raadleden het ook nog kunnen volgen.Het is niet zo dat ik mijn fractievoorzitter hier nu ernstig beledig. Wij GL/PvdA’ers staan er natuurlijk om bekend dat we altijd zo vriendelijk met elkaar omgaan. De ‘Winkbuul’ is de trotse geuzennaam voor de Heerlenaar, de stad waar Sylvia vandaan komt. Het symboliseert een karakter dat trots is en soms een tikkeltje koppig, maar altijd met het hart op de juiste plek. We bleken over veel zaken hetzelfde te denken. Zo delen we een gezamenlijke politieke held: de illustere PvdA- woningbouw wethouder Jan Schäfer.Juist in deze periode, waarin woningbouw een van de grootste thema’s in ons dorp is, grijp ik dit moment graag aan om het even politiek-historisch besef van onze mederaadsleden te testen. Want, beste collega’s, wat was de bekendste uitspraak van Jan Schäfer?
Maak m voor me af.

“In ge…” Nee, nee, nehhh! Zulke taal zul je uit de mond van Sylvia niet horen. Zij maakte ervan

“In geouwehoer kun je niet wonen.”

En zo is het. Je bent een vrouw van de inhoud en van de actie. Ik begon mijn verhaal met je drukke leven. Je bent een trotse moeder en oma, met kleinkinderen die je dierbaar zijn.

Nu er een einde komt aan je raadswerk, komt er weer meer tijd voor die rollen die je minstens zo na aan het hart liggen.

Sylvia, bedankt voor je scherpte, je warmte en je onvermoeibare inzet. We gaan je in de fractie ontzettend missen.